เพื่อนของอินทิราบอกว่า ที่ตลาดจตุจักรมีสินค้าให้เลือกซื้อมากมาย โดยเฉพาะเสื้อผ้า ถ้าเธออยากไปก็แวะไปได้ตามสะดวก
อินทิราแต่งตัวสมวัยของเธอ ขึ้นรถเมล์สาย 529 เพื่อลงในตำแหน่งที่ใกล้ที่สุด เธอลงจากรถอย่างแช่มชื่น เมื่อถึงที่หมาย เธอต้องพบกับความผิดหวังอย่างรุนแรง อินทิราโทรศัพท์ไปหาเพื่อนด้วยความโมโห
"วัลภา ไหนเธอบอกว่าที่ตลาดจตุจักรมีของให้เลือกเยอะไง ทำไมร้านมันปิดหมดเลยอ่ะ ชั้นอุตส่าห์ตั้งใจจะมาซื้อเสื้อผ้าอัพเกรดตัวเองหน่อย"
"นี่แกไม่รู้จริงๆเหรอว่า โซนขายเสื้อผ้ามันเปิดวันเสาร์ - อาทิตย์ แกเล่นมาวันอังคาร ไปซื้อต้นกระบองเพชรไป จะได้ไม่เสียเที่ยว" สิ้นคำพูด ปลายสายวางหูทันทีดดยไม่คำนึงว่าต้นสายรุ้สึกเจ็บช้ำน้ำใจแค่ไหน
อินทิราได้ต้นกระบองเพชรจากร้านเฮียขายต้นไม้กลับบ้านเป็นการปลอบใจ
..................................................
วันนี้วันเสาร์ อินทิราไม่โง่อีกแล้ว เธอทำหน้ามุ่งมั่น เตรียมพร้อมไปซื้อเสื้อผ้าที่ตลาดจตุจักรเต็มที่ ระหว่างที่เดินเลือกซื้อเสื้อผ้าอยู่นั้น เธอสะดุดตากับกางเกงขาสั้นสีดำเมี่ยมที่ใส่อยู่กับตัวหุ่น
"พี่คะ หนูอยากได้กางเกงตัวนี้ค่ะ"
"ได้ค่ะน้อง เดี๋ยวพี่หยิบให้" พนักงานเดินไปหยิบกางกางที่เธอต้องการ
"ไม่ค่ะ หนูอยากได้ตัวที่หุ่นใส่อยู่ พี่ช่วยแงะออกมาจากหว่างขาของหุ่นตัวนี้ให้หน่อยนะคะ" อินทิราบอกกับคนขาย
คนขายงงไปชั่วขณะ แต่เธอก็ยินยอมทำตามคำสั่งของอินทิรา ทั้งๆที่เธอเองก็คิดในใจว่าทำไมกูต้องทำตามที่อีนี่มันบอกด้วย
หลังจากที่คนขายแงะกางเกงออกจากหุ่นอย่างทุลักทุเลจนสำเร็จ เธอรับกางเกงมาและถามถึงห้องลองกางเกง พนักงานไม่ตอบยื่นผ้าถุงขอบเอวยางยืดให้เธอ
"พี่ค่ะ หนูถามว่าห้องลองกางเกงอยู่ไหน ไม่ได้จะซื้อผ้าถุงค่ะ ที่บ้านหนูมีแล้ว" เธอตอบด้วยสีหน้าจริงจัง
คนขายสูดลมหายใจลึกๆ พร้อมตะโกนคำผรุสวาทที่เธอเองไม่ก็ไม่เคยได้ยิน ทำให้คนที่อยู่ในร้านหันมามองเธอเป็นสายตาเดียว แต่ช่างมัน เธอรีบหยิบเงินในกระเป๋า 350 บาท ยื่นให้คนขายพร้อมเดินจากไป
...............................
เรื่องที่มาของกางเกงดูเหมือนจะไม่สลักสำคัญเท่าเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้น
อินทิราได้กางเกงขาสั้นสีดำเมี่ยมมาครอบครอง ระหว่างที่เธอกำลังเอากางเกงไปซัก เธอเห็นโฆษณาผงซักฟอกยี่ห้อหนึ่ง ฉับพลันเธอก็โยงความคิดไปถึงเรื่องกางเกงสีตก (ซึ่งเป็นชุดตรรกะและเหตุผลที่ลักลั่น เพราะโฆษณาผงซักฟอกมันเกี่ยวอะไรกับปัญหากางเกงสีตก) เธอก็คิดได้ว่ากางเกงที่ซื้อมาใหม่สีอาจจะตกได้ เธอจึงตัดสินใจโทรศัพท์ไปหาวัลภา เพื่อนรัก
"ฮัลโหล ภา แกพอรู้ไหมว่าชั้นจะแก้ไขปัญหาสีตกได้ยังไง พอดีชั้นเพิ่งไปซื้อกางเกงมาน่ะ กลัวสีมันตก"
"อืม....เท่าที่ชั้นเรียนวิชาการงานและพื้นฐานอาชีพมา วิธีแก้ไขปัญหาสีตกน่าจะเอากางเกงไปแช่น้ำเกลือนะ"
"จริงดิ...น่าสนๆ ขอบใจมากนะแก" สิ้นเสียง อินทิราวางหูโทรศัพท์ สีหน้าประหนึ่งรู้ซึ้งในรสพระธรรม
อินทิรากำลังจะแก้ไขปัญหากางเกงสีตก
(โปรดติดตามตอนต่อไป...)
