ความคิดแวบหนึ่งที่แล่นเข้ามาในหัวของอารยาด้วยความเร็วสูง คือความคิดที่ว่า "ฉันควรจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเสียใหม่"
อาจจะเป็นเพราะปีใหม่ที่กำลังมาถึงหรือด้วยเหตุผลกลใดก็ไม่อาจทราบได้ แต่อารยาก็เกิดความคิดนั้นแล้วจริงๆ
อารยาคิดว่าไหนๆก็จะเปลี่ยนแปลงตัวเองเสียใหม่ เธอก็อยากจะให้การเปลี่ยนแปลงนี้เป็นที่ประจักษ์ชัดกับบุคคลรอบตัว หรือถ้าเป็นไปได้ก็อาจจะสั่นสะเทือนระดับประเทศพอๆกับข่าวกบ สุวนันท์โต้ไม่ท้องก่อนแต่ง, นุ๊ก สุทธิดา ฟ้องหย่า, โดมตามง้อพลอย แต่พลอยให้ได้แค่กิ๊ก, แม่ลิเดียโวยลั่นให้หมอกฤตย์กราบตีน, กำปั้น บาซู ถ่ายปฏิทินหวือ ฯลฯ
อารยาคิดได้แล้วว่าเธอจะไปเปลี่ยนสีผม
เหตุผลที่เธอคิดตัวเลือกนี้ขึ้นมาเพราะเธอจำได้ว่า มีนักแสดงสาววัยรุ่นคนหนึ่งเปลี่ยนสีผมตัวเองเป็นสีขาว จนกลายเป็นที่โจษจันกันไปทั่วร้านตลาด และเธอก็เห็นว่าการเปลี่ยนสีผมจะสามารถสร้างจุดเด่นให้ใครๆสะดุดตาได้ทันที
จากเหตุผลสองข้อนี้ ทำให้เธอตัดสินใจเปลี่ยนสีผมครั้งแรกในชีวิต
---------------------------------------------------
หากมองกันตามเนื้อผ้า จะว่าไปแล้วผมของอารยาแม้จะไม่เคยผ่านการเปลี่ยนสีผมมาก่อน แต่ผมของเธอก็เข้าข่ายคุณสมบัติผมเสียร้อยแปดประการครบถ้วน
ครั้งหนึ่งเธอเคยเข้าร้านเสริมสวยแถวบ้าน
"สระผมค่ะ" สามพยางค์ที่เปล่งออกมาจากลำคอของอารยา
เจ้าของร้านละสายตาจากหนังสือเม้าท์ดาราแล้วมองมาที่เธอ พร้อมกับลุกขึ้นมา สิ่งแรกที่เจ้าของร้านทำคือ จับผมของอารายาด้วยแววตาความเอ็นดู อารยารู้สึกดี เพราะไม่มีใครลูบเส้นผมของเธออย่างทะนุถนอมมานานมากแล้ว
"อืม...พี่ว่าผมน้องนี่...มันตายแล้วล่ะ"
สิ้นเสียง อารยาถึงกับเบิกตาโพลง แม้แต่แม่ของเธอก็ยังไม่กล้าที่จะพูดแบบนี้กับเธอด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่พูดเลย ไม่แม้กระทั่งจะจับผมของเธอ แล้วไอ้ป้าเจ้าของร้านทึนทึกนี่เป็นใคร ถึงมาพูดจาหยามเหยียดเส้นผมของเธอได้มากขนาดนี้
"เอ่อ...แล้วจะสระผมให้ไหมคะ" แปดพยางค์ที่เปล่งออกมาจากลำคอของอารยา
ครึ่งชั่วโมงต่อมา อารยาเดินออกจากร้านด้วยผมที่ฟื้นฟูมากขึ้นกว่าเดิม เป็นสิบเอ็ดพางค์ที่เปล่งออกมาจากลำคอของอารยาที่เจ้าของร้านเสริมสวยนี้จะได้ยินจากเธอแค่ครั้งเดียวในชีวิต
-------------------------------------------------------
อารยาลืมเรื่องราวในอดีตเกี่ยวกับผมเสียสิ้น เธอมุ่งหน้าเข้าร้านเสริมสวย เปิดประตูเข้าไป คนไม่ค่อยเยอะเท่าที่ควร พนักงานยิ้มแย้มทักทาย
"สระ เซ็ท ซอย คะ" พนักงานถาม
"มาเปลี่ยนสีผมค่ะ" ห้าพยางค์ที่เปล่งออกมาจากลำคอของอารยา
"งั้นเชิญเลือกสีผมก่อนค่ะ" พนักงานยื่นแบบสีผมให้ดู
ระหว่างที่อารยานั่งดูแบบสีผมอย่างละลานตา พนักงานหญิงท่าทางมีอายุหน่อยๆ ก็เดินเข้ามาหาเธอ
"หาแบบสีผมอยู่เหรอคะ"
"ใช่ค่ะ" สองพยางค์ที่เปล่งออกมาจากลำคอของอารยา
"ตอนนี้เนี่ย สีผมนี้กำลังมาแรง วัยรุ่นชอบทำกันมาก" พนักงานพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงมั่นใจ อารายาสังเกตว่าพี่เค้ามีการยักคิ้วหลิ่วตาเล็กน้อยเหมือนผู้นำเทรนด์การแต่งผม
"สีอะไรคะ" สี่พยางค์ที่เปล่งออกมาจากลำคอของอารยา
"สีนี่เลย...สีมะกะฮ๊อก" พนักงานตอบออกมาด้วยความมั่นใจ
สิบเอ็ดพยางค์ที่อารยาเปล่งเสียงออกมาในร้านนี้ เธอรีบปิดสมุด ค่อยๆเดินออกไปจากร้าน โดยไม่มีใครรู้เลยว่าเธอออกไปจากร้านเสียดื้อๆ เพราะอะไร
"สีมะกะฮ๊อก" คำพูดอันมั่นใจของพนักงานเสริมสวยคนนั้นทำเอาอารยาอดหัวเราะไม่ได้ และเธอคิดว่ามีที่ไหนอีกที่เธอจะได้เปลี่ยนสีผมสักที
