ดูเหมือนว่าช่วงนี้ เวทีการประกวดร้องเพลงจะได้รับความนิยมจากคนดูอย่างล้นหลาม เพราะตอนนี้ รายการคัดเลือกนักต่างๆ (นักล่าฝัน นักคว้าดาว นักไต่เต้า นักอยากดัง ฯลฯ) เพื่อเข้าสู่เวทีการประกวดร้องเพลง ต่างทำงานกันอย่างขมีขมันเพื่อคัดเลือกคนจากทั่วประเทศ มาร่วมประชันขันต่อ จากพันคน เหลือร้อยคน จนได้ผู้เข้าแข่งขัยที่แท้จริงจำนวนหนึ่งตามที่รายการกำหนดไว้

หากไม่นับ The Star กับ AF ที่เปลี่ยนคนให้กลายเป็นสินค้าบันเทิง เรียกเงินจากคนดูได้เป็นสิบล้าน เวทีประกวดหนึ่งที่อยู่คู่เมืองไทยมานานและการันตีได้ถึงคุณภาพของนักร้องทั้งที่ผ่านเข้ารอบและชนะเลิศนั่นก็คือเวทีประกวด KPN Award

เวทีนี้จัดขึ้นมานานกว่าใคร ผลิตนักร้องที่มีคุณภาพมากมายประดับฟ้าเมืองไทยมาแล้ว และเพิ่งมีการประกาศผลผู้ชนะเลิศไปเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา

จริงๆแล้วโดยวส่วนตัวก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบดูรายการประเภทนี้เหมือนกัน ได้เห็นความตั้งใจ ความพยายาม และผลตอบแทนของความเหนื่อยยากนั้นๆ กว่าจะได้ว่า ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย และที่พิเศษไปกว่านั้นคือ มีรุ่นพี่และรุ่นน้องที่เข้าประกวดในเวทีเดียวกันด้วย เลยพอจะมีแรงกระตุ้นให้เปิดช่องไปดูถ่ายทอดสดร่วมเชียร์ไปกับเขา

รุ่นพี่คนนี้ เห็นมาตั้งแต่ปีหนึ่ง พี่เค้าอยู่ปีสี่ เป็นคนที่มีความมุ่งมั่นและรู้ตัวเองเสมอว่าเธอรักในการร้องเพลง และมีความสามารถมากจนอดชื่นชมไม่ได้ ส่วนรุ่นน้องแม้จะไม่รู้จักมักคุ้นอะไร แต่พอได้ยินกิตติศัพท์ในความสามารถและความพยายามตั้งใจของน้องเขาอยู่เหมือนกัน

ไม่ว่าอย่างไรก็ตามแต่ ทั้งรุ่นพี่และรุ่นน้อง ต่างเดินทางมาถึงจุดที่ตัวเองอยากยืนแล้ว แม้ว่าจะไม่ได้เป็นที่หนึ่ง แต่เมื่อเห็นสีหน้าและรอยยิ้มของทั้งคู่ในวันนั้นแล้ว เชื่อว่าทั้งสองคงภูมิใจอยู่มากมายทีเดียว

และมันก็เป็นค่ำคืนที่ผ่านพ้นไป

รุ่นพี่ของผมก็คงต้องเดินทางบนเส้นทางที่เธออยากเป็น หรือไม่เธอก็อาจจะถึงจุดอิ่มตัวและเบนเข็มไปเส้นทางอื่น

รุ่นน้องก็กลับมาใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย มุ่งมั่นตั้งใจเรียนให้จบ 

เวทีการประกวดและแสงสี มันคือความดังแค่ชั่วข้ามคืน คนบางคนยึดมั่นถือมั่นว่าตัวเองประสบความสำเร็จจากเวทีนั้นนี้ และฝังใจกับความสำเร็จนั้นโดยไม่คิดที่จะพัฒนาอะไรต่อไปอีก

ท้ายสุดแล้วชื่อเสียงมันก็ไม่จีรัง

มีที่ใครหลายคนบอกไว้ การมีชื่อเสียงไม่ใช่เรื่องยาก แต่การรักษาชื่อเสียงนั้นไว้กลับยากยิ่งกว่า

คำคมนี้ใช้ได้กับทุกๆเวทีของชีวิต

ทุกๆเวทีย่อมมีความยากในแบบของมัน เราไม่สามารถยกเวทีต่างๆมาให้คนดูได้หมด เวทีการประกวดร้องเพลงจึงเป็นภาพจำลองย่อยๆของชีวิตที่ต้องแข่งขัน ฟันฝ่า และจำลองสภาพจริงของสังคมที่บางที่คนที่มีเสียงดีและความพยายาม อาจพ่ายแพ้ต่อรูปร่างหน้าตา และกองเงินของพ่อแม่

ไม่ว่าเวทีไหนๆ ขอให้เรามีความเชื่อมั่น ทุ่มเทและตั้งใจ และรักในสิ่งที่ทำ

วันใดวันหนึ่ง เราอาจจะเป็นที่หนึ่งบนเวทีนั้นๆได้ โดยไม่จำเป็นต้องขึ้นอยู่กับการตัดสินของใคร