วาระสำคัญของการไปจังหวัดกาญจนบุรีในครั้งนี้ของข้าพเจ้า ไม่ใช่เพราะไปเที่ยวเพื่อผ่อนคลายความเครียดจากการทำงานหนักทั้งสิ้น

ข้าพเจ้ากับผองเพื่อน ไปเยี่ยมเพื่อนที่ป่วยด้วยโรคเกี่ยวกับปอด ที่โรงพยาบาล 

จากข่าวที่ออกมาหลายกระแสเกี่ยวกับอาการของเพื่อนคนนี้ ทำให้หลายคนเกิดความสับสนและไม่กล้าฟันธงว่า เพื่อนของเราเป็นอย่างไร นอกจากการไปเยี่ยมและพิสูจน์ด้วยสายตาของตัวเอง

เมื่อไปถึงโรงพยาบาล เข้าไปในห้องผู้ป่วยซึ่งเป็นเพื่อนของข้าพเจ้า สิ่งที่ข้าพเจ้าและผองเพื่อนเห็นก็คือ สภาพร่างกายและอาการของเพื่อนที่เกินความคิดที่ข้าพเจ้าคิดเอาไว้ก่อนจะเจอกันเอาไว้มาก

ปอดของเพื่อนข้าพเจ้าทำงานแค่ 10% ของเนื้อที่ทั้งหมด ภาพที่ข้าพเจ้าเห็นคือ หน้าอกของเพื่อนเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้าแผ่วเบา เสียงที่ข้าพเจ้าได้ยินคือ เสียงลมหายใจของเพื่อนอย่างเหน็ดเหนื่อย

คนที่นอนอยู่บนเตียง รุ่นราวคราวเดียวกับข้าพเจ้า คนที่มีความฝันต่างๆนานา ร้อยแปด มีพลังของความเป็นหนุ่มที่จะขับเคลื่อนโลก และใช้ชีวิตได้อย่างยาวไกล 

แต่ทำไมถึงต้องมานอนอยู่บนเตียงพยาบาลตรงนี้

ภาพที่พ่อแม่น้ำตารื้นขณะพูดถึงลูกชายของตัวเอง ยังคงติดตาขชข้าพเจ้าอยู่จนถึงตอนนี้

สิ่งเดียวที่จะก้าวข้ามช่วงเวลาอันแสนหนักอึ้งนี้ได้คือ 

ความหวังที่จะเห็นเพื่อนของเรากลับมา่เป็นผู้ชายที่มีเรี่ยวแรงและใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ต่อไป

ความเชื่อมั่นในตัวเพื่อน ที่จะเอาชนะึใจตัวเองและฝ่าฟันช่วงเวลานี้ได้

ความศรัทธาในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่จะดลบันดาลให้เพื่่อน แคล้วคลาดจากภยันตรายที่ย่างกรายเข้ามา

ขอให้เพื่่อนผ่านช่วงเวลานี้ไปให้ได้นะ

แล้วเราจะกลับมาเจอกันอีกครั้ง