ความน่าตื่นเต้นอย่างหนึ่งของกระผมคือการได้เข้าไปดูสถิติคนที่เข้ามาอ่านบล็อกของผมเอง

ทั้งๆที่ผมไม่ได้อัพบล็อกมาเดือนกว่าแล้ว มีคนเข้ามาอ่านบล็อกของผมอยู่จริงๆ แม้ว่าจะไม่ได้ทำสถิติพุ่งปรี๊ดปร๊าดเหมือนนักกีฬาที่พยายามจะเอาชนะสถิติของตัวเอง (เก๋หน่อยก็คงอยากจะเอาชนะสถิติโลก) แต่มันก็รัง แต่จะสร้างความปลื้มอกปลื้มใจให้กับผมอย่างบอกไม่ถูกครับ

ไม่ว่าคุณผู้อ่านจะเป็นใคร อาจจะเป็นเพื่อนผองที่สนิทสนม หรือใครก็ตามที่บังเอิญผ่านเข้ามาอ่านบล็อก แม้จะอ่านแล้วกร่นด่าอยู่ในใจ (เขียนเชี่ยอะไรของมันวะ) หรือ ชื่นชมในความคิดและสำนวนภาษาอันเพริศแพร้วพรรณรายของผม แต่ไม่ได้เขียนคอมเม้นท์ตอบอะไร ผมขอขอบคุณอีกครั้งนะครับ

แต่ยังไงแม้ผมจะดูฮึดๆ แฮ่กๆ เดี๋ยวอยากเขียนบล็อก เดี๋ยวไม่อยากเขียนบล็อก (ไปเล่นเฟซบุ๊ค แล้วตั้งสเตตัสที่อยากตั้งดีกว่า ง่ายกว่ากันเยอะ) ยังไงผมก็จะพยายามเขียนบล็อกทุกครั้งนะครับ เพราะอย่างน้อยมันเป็นพื้นที่ของการเล่าสู่กันฟัง แลกเปลี่ยนความคิดเห็น และเป็นเวทีฝึกการเขียนของผมเอง (เพราะว่ากันว่าถ้าเราได้เขียนทุกๆวัน คลังคำ และรูปแบบการเขียนของเราจะยิ่งชัดเจนขึ้น จนเกิดเป็นทักษะความชำนาญพอๆกับการปั้นหม้อที่บ้านเชียงเลยทีเดียว)

ยังไงก็ตาม ฝากถึงคนที่มาอ่านบล็อกผมนะครับ ทิ้งคอมเม้นท์ไว้ให้ผมไปเยี่ยมบ้านของท่านบ้างก็ได้นะครับ ถือเป็นการผูกมิตรผ่านตัวอักษรที่อาจจะพัฒนาไปสู่ความสัมพันธ์ในรูปแบบอื่นๆ ต่อไป (ว่าไปนั่น)

เอาล่ะครับ ผมจะลองมาเขียนบล็อกอีกครั้ง(ที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้) :)  

Comment

Comment:

Tweet

ช่วงนี้ติด FB มาก จนลืมอัพบล็อกไปเลย ไม่ค่อยได้เข้า exteen เหมือนเมื่อก่อนbig smile

#3 By anonymous108 on 2009-12-18 15:25

รอเวลานี้มานานครับ big smile

#2 By Seam - C on 2009-12-18 08:50

เย่ๆๆ เวลคัมแบ๊กค่ะ

#1 By gallantfoal on 2009-12-18 01:54